De meesterlijke skills van een kameleon

Van kleins af aan heb ik me de kunst aangeleerd om in elke omgeving zo goed mogelijk te passen. Ik kon heel snel de situatie lezen en meteen het gewenste gedrag vertonen: van het onderwerp waarover ik ging praten, m’n lichaamshouding, m’n outfit en zelfs mijn manier van spreken,…

Heel handig om snel connectie te leggen en ‘erbij te horen’. Maar verdorie, het werd steeds moeilijker om te weten wat nu écht van mij was en wat van de ander!Ik was er zo in getraind dat die kameleon identiteit op de duur zo veel makkelijker binnen m’n bereik lag dan m’n echte zelf.

Na m’n burnout was ik zo ‘out of touch’ met mezelf dat het een hele weg is geweest om weer te gaan connecteren met mezelf en weer te gaan ‘voelen’ wat bij mij hoorde. Dat stemmetje dat ergens diep van binnen zit, kon ik eerst heel moeilijk horen – zo verward was het.

Maar hoe langer hoe meer ik durfde af te zakken van m’n hoofd naar m’n lijf, durfde te gaan voelen, en durfde betekenis te geven aan m’n gevoel – hoe luider zelfverzekerder dat stemmetje weer werd.

‘Hé, ik mag er ook zijn! Ik mag ook m’n plaats innemen.’

En om m’n plaats in te nemen en in m’n kracht te staan is het nog dagelijks oefenen om in contact te blijven met dat innerlijke stemmetje. En hoewel ik beter en beter wordt om m’n grenzen te stellen naar buiten toe, vind ik dat toch elke keer wat spannend…

En dat kameleon-zijn, dat komt nog steeds goed van pas. Als een manier om verbinding te leggen met mensen en ervoor te zorgen dat mensen zich op hun gemak voelen. Maar nu is het eerder een bewuste strategie geworden, dan een onbewust overlevingsmechanisme ‘om er bij te horen’.

En jij? Hoe gaan jij om met die kameleon 🦎?

Liefs,

Charissa

Related Articles

Responses

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *